Wat vind ik van duurzaamheid

Voor mij betekent duurzaamheid handelen met een focus op de lange termijn, waarbij je eerlijk en menselijk omgaat met je klanten, medewerkers en leveranciers. Hoewel het maken van winst essentieel is voor het voortbestaan van een bedrijf, ben ik van mening dat dit niet ten koste moet gaan van je klanten of de samenleving.

Winst moet gerechtvaardigd worden door meerwaarde voor de klant. Als wij voor onze klanten een website ontwikkelen dan zit die vol met meerwaarde. Onze kennis en ervaring op het gebied van communicatie en techniek resulteren in een website waarmee de klant betere resultaten behaalt. Als een bank een financieel 'product' aanbiedt is die meerwaarde ver te zoeken. Veelal wordt er ingespeeld op de hebzucht van de klant om van geld meer geld te maken.

Gisteren raakte ik in gesprek met een ex financieel directeur (Hans) over dit onderwerp. Ik vertelde dat mijn eigen moeder mij adviseerde om als 17-jarige een 'spaarpotje' op te bouwen bij Legio lease. Natuurlijk doe je dat als je moeder dat zegt. Pas jaren later kom ik erachter dat er een rente betaald moet worden van 1 procent. Maar wel 1 procent per maand, dus 12% op jaarbasis. Je hoeft geen diploma te hebben om te begrijpen dat een rendement van 12% op aandelen amper haalbaar is en dat het risico bij dalende koersen voor mijn rekening zijn.

Mensen die dit soort 'producten' verkopen, hebben daar blijkbaar geen enkel probleem mee. Persoonlijk vind ik dit gewoon oplichting, de waarheid mooier voorspiegelen dan het is. Op deze manier zaken doen is voor mij geen optie, ik wil mezelf in de spiegel kunnen aankijken en mijn eerste reactie, die komt voor uit een gevoel van onrecht dat wordt aangedaan, is dat dit aan banden gelegd moet worden. De consument in bescherming nemen tegen dit soort praktijken.

Hans reageerde hierop als volgt: "Dat helpt toch niets? "Lenen kost geld" als verplichte zin voor reklames voor lenen. "Het risico voor dit product is zeer groot", afgespeeld op een snelheid die geen normaal mens nog serieus tot zijn bewustzijn kan laten doordringen. Regulering op dit vlak is zinloos! En dat blijkt ook wel. Want mensen die geen lening kunnen krijgen volgens het BKR te Tiel, kunnen terecht bij instellingen die zeggen dat risico te willen nemen, maar vervolgens meedogenloos achter hun geld aan gaan."

"De enige manier om dit soort praktijken terug te dringen is om de gehele bevolking bij te scholen zodat iedereen zich ten volle bewust is dat ze opgelicht worden. Als minister Rouwvoet daar nu eens aandacht aan geeft i.p.v. telkens vanuit zijn geloofsovertuiging over waarden en normen te prediken zou er echt naar een oplossing gewerkt kunnen worden."

"Ik ben best bereid om als gepensiondeerde en paar uur per week voor de klas te staan om mensen bij te brengen waar ze op moeten letten in de huidige maatschappij". Soms lijkt de oplossing inderdaad zo eenvoudig. Mijn persoonlijke idee is dat er meer voor nodig is dan praktische tips en zie meer in de volgende combinatie.

1. Kinderen en ouders weer leren hoe ze hun financien beheren, zoals vroeger het huishoud-boekje gebruikt werd om uitgaven en inkomsten bij te houden. Wellicht niet in dezelfde ouderwetse vorm maar op een manier die aanspreekt in deze tijd.
2. Bewustwording waarom mensen zo gericht zijn op materialisme. Marketing is emotie, hoe beter je het gevoel van de consument kent deste beter kun je uitleggen waarom ze iets 'nodig' hebben.

Dit tweede punt ligt op het psychologische vlak en heeft vooral te maken met de valse hoop dat wij ons prettiger voelen door het vergaren van bezit. Als je eerlijk naar jezelf durft te kijken dan weet je dat dat gevoel van tijdelijke aard is. Maar waarom is dat maar tijdelijk? Waarom trappen we er massaal steeds weer in? In mijn volgende post zal ik hier meer op ingaan, om trouw te blijven aan het onderwep van dit artikel.

Op het gebied van milieu is duurzaamheid door te trekken op dezelfde manier. Als we tot inzicht komen dat we niet mee hoeven te gaan in de gekte van consumeren, belasten we automatisch minder het milieu. Het probleem zit hem niet zo zeer in de goede wil. Als burger zijn we het over het algemeen wel eens dat we de wereld aan het misbruiken zijn. Maar wat gebeurt er als we in de supermarkt lopen? Waarom kopen we toch iedere dag weer een lekker stuk vlees, terwijl we weten dat het produceren van dat vlees een aanslag op de natuur is. Ook hier speelt de emotie weer een grote rol. We handelen als consument tegenstrijdig tegen de ideeën die we als burger hebben. Maar waarom? Als biologische producten beter zijn voor mens en natuur, waarom kopen we het dan niet? Het is duurder, dus houd je minder geld over voor het vergaren van spullen.

De relatie tussen Open Source software en duurzaamheid is voor mij kraakhelder. Het produceren van software is een eenmalig proces. Als de regels code geschreven zijn, kan dit technisch gebruikt worden op alle computers.

Commercieel gezien, kan je denken: Ik heb het verzonnen en kan dit programma miljoenen keren verkopen. Hier is Microsoft groot door geworden, maar hoe goed is de wereld af met zo'n grootmacht? De wereld is totaal afhankelijk geworden van één bedrijf. En als Microsoft fouten maakt, zoals gebeurd is met het besturingsysteem Vista, dan klaagt de hele wereld en blijft jaren lang doorwerken met Windows XP. Maar onze valse hoop moffelt dit negatieve gevoel net zo makkelijk weg en maakt iedereen laaiend enthousiast als Microsoft, jaren later met Window 7 komt.

Open Source software daarentegen wordt vrij verspreid en biedt gratis mogelijkheden die concurrerend zijn met de commerciële software giganten. Nu wil ik niet de nadruk leggen op gratis, want mijn bedrijf is geen filantropische instelling. Het verschil is dat wij alleen maar kosten in rekening brengen voor maatwerk, dus meerwaarde.